|
У сельскагаспадарчай вытворчасці - жыццёва важнай і складовай часткі ўсёй народнай гаспадаркі СССР - адбываюцца вялікія і ўцешныя змены. Яно ўсё ў большай меры забяспечвае насельніцтва неабходнымі прадуктамі сілкавання, а прамысловасць сырцом. Дзякуючы сталаму клопату партыі і ўрады ўсё паспяховей развіваюцца яго дзве асноўныя ўзаемазлучаныя галіны - раслінаводства і жывёлагадоўля. Падвышэнне прадуктыўнасці быдла і птушкі немагчыма без павелічэння вытворчасці кормаў, якое павінна ісці пераважна за рахунак росту ўраджайнасці культур, асабліва багатых бялком.
На шлях няўхільнага ўздыму сельская гаспадарка трывала ўстала пасля сакавіцкага (1965 г.) Пленума ЦК КПСС. За мінулыя гады вытворчасць сельскагаспадарчай прадукцыі на аднаго жыхара ўзрасло на 25%, нягледзячы на тое, што насельніцтва краіны за гэты час павялічылася на 23 млн. Энергетычныя магутнасці сельскай гаспадаркі падвоіліся, яно стала атрымліваць амаль у Зраза больш мінеральных угнаенняў, уведзена звыш 14 млн. га меліяраваных земляў. Паднялася ўраджайнасць збожжавых і іншых сельскагаспадарчых культур, прадуктыўнасць быдла і птушкі. Прадукцыйнасць працы ў калгасах і саўгасах узрасла ў 1,6 разу.
Аднак, нягледзячы на дасягнутыя за апошнія гады дадатныя вынікі ў сельскай гаспадарцы, яго ўзровень, эканамічныя паказчыкі і тэмпы росту вытворчасці найважных прадуктаў яшчэ не задавальняюць нарастальныя запатрабаванні і не адпавядаюць наяўным магчымасцям. Высунутая задача інтэнсіфікацыі і падвышэнні эфектыўнасці сельскай гаспадаркі.
|
